zaterdag 6 oktober 2018

Parijs (6) - Wandelen langs de Seine

Als ik in Parijs ben, moet ik altijd een wandeling langs de Seine maken. Ook dit keer heb ik weer een aantal kortere en langere wandelingen gedaan. Waar mogelijk beneden op de kade langs het water, soms hoger op straatniveau.

Deze brug is Pont Saint-Michel; over de brug loopt de drukke doorgaande weg Boulevard Saint-Michel.
     

Liefdesslotjes op de Passerelle Léopold-Sédar-Senghor.
     

Rondvaartboten varen af en aan in dit drukke toeristenseizoen.
     

     

Bomen op de kaden.
     

     

Een deel van Museum Het Louvre.
     

In de Seine liggen tientallen woonschepen, zowel midden in het centrum als in de buitenwijken. Vele daarvan zijn van Nederlandse herkomst, zoals de tjalken op onderstaande foto. De groen met witte tjalk op de tweede en derde foto draagt zelfs nog de Nederlandse naam Hendrika Johanna.
     

     

     

zondag 30 september 2018

Parijs (5) - Wonen in Parijs

Tijdens mijn wandelingen door Parijs heb ik diverse appartementengebouwen gefotografeerd. Volgens mij hebben deze hele hoge huur- of koopprijzen.
Hieronder een selectie van deze foto's.
     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

En als ik naar de daken kijk (zoals bijvoorbeeld op de laatste foto hierboven), vraag ik mijn af hoe de schoorsteenveger weet welke er geveegd moet worden...

zaterdag 15 september 2018

Parijs (4) - Bekendheden op Montmartre

Op de begraafplaats van Montmartre liggen vele bekende kunstenaars begraven.

Het meest bezochte en meest met bloemen versierde graf is het graf van de Franse zangeres Dalida, overleden in 1987.
     

     

Dit is het graf van de in 1984 overleden filmregisseur François Truffaut.
     

     

Van veel oudere datum zijn de hieronder afgebeelde graven. Eerst het graf uit 1894 van Adolphe Sax, uitvinder van de saxofoon.
     

     

Uit dezelfde tijd (1895) stamt het graf van Alexandre Dumas Fils, een bekend Frans schrijver.
     

In 1917 overleed de bekende schilder Edgar Degas. Hier zie je een detail van het familiegraf waarin hij is bijgezet.
     

Een van de meer opvallende graven (er zijn er genoeg op deze begraafplaats) is het graf van Ludmila Tcherina, een Franse danseres, schilderes en beeldhouwster. Zij is de dochter van een Russische prins die in begin van de vorige eeuw naar Parijs is verbannen, vandaar haar Russisch klinkende naam.
Het fraaie beeld op haar graf is een verkleinde uitvoering van het beeld 'Europe a Coeur' (Hart van Europa), dat te vinden is voor de gebouwen van het Europees Parlement in Straatsburg. Het beeld is het officiële symbool van de Europese Unie.
     

     

woensdag 12 september 2018

Parijs (3) - De begraafplaats van Montmartre

Le Cimetière de Montmartre (het kerkhof van Montmartre) is een bekende begraafplaats in de wijk Montmartre in het noorden van Parijs. Het is gelegen op de plaats van de oude steengroeves van Montmartre, beroemd om hun gips dat op grote schaal in de hoofdstad als pleisterwerk werd gebruikt.

Over de begraafplaats heen loopt de brug van de Rue Caulaincourt, een metalen brug gebouwd in 1884. Vanaf de brug heb je uitzicht over de begraafplaats.
     

     

De begraafplaats dateert van 1795. Het is minder groot dan het bekendere kerkhof Père-Lachaise, maar er liggen ook vele bekende kunstenaars begraven.
Tegenwoordig heeft de begraafplaats van Montmartre meer dan 20.000 graven en worden er elk jaar ongeveer 500 mensen begraven.
     

     

     

     

     

     

     

     

     

In een volgend stukje op mijn fotoblog zal ik wat graven laten zien van bekende persoonlijkheden.

vrijdag 31 augustus 2018

Parijs (2) - Begraafplaats Picpus

Achter een onopvallende deur op de Rue de Picpus in de buurt van Place de la Nation (12e arrondissement) bevindt zich een kleine oase van rust, het kerkhof van Picpus.
Dit is een kleine begraafplaats, maar wel de grootste particuliere begraafplaats van de hoofdstad. Het is vooral bekend door zijn twee massagraven en als de laatste rustplaats van Gilbert du Motier, markies De La Fayette.

Het is nu een prachtig stil plekje, verstopt achter een kleine kapel. Je loopt eerst langs de kapel door een klein parkje, onder prachtige grote bomen, langs wat grasveldjes, door een poortje en dan zie je eerst de graftombes van recentere data. Achterin liggen de massagraven (weer herontdekt in 1929) en het graf van markies De La Fayette.
     

     

     

Massagraven

De begraafplaats werd aangelegd in juni 1794 in de tuin van een klooster waarvan de nonnen, kanunniken van Sint-Augustinus, twee jaar eerder tijdens de Franse Revolutie waren verdreven.
Tijdens het schrikbewind van Robespierre in 1794 werd dit kerkhof gebruikt als een massagraf van 1306 mensen (1109 mannen en 197 vrouwen), die waren terechtgesteld onder de guillotine op de nabijgelegen Place de la Nation. Niet alleen edelen, maar ook geestelijken en kloosterlingen, militairen en gewone mensen werden er gedood. Omwille van de snelle, opeenvolgende executies was een anoniem massagraf dichtbij de plaats waar de guillotine stond een noodzakelijk kwaad.
     

     

Nakomelingen van de onthoofde aristocraten kochten het domein in 1802 en legden er een intieme, omsloten begraafplaats aan. Alleen afstammelingen van de 1306 doden kunnen hier nog begraven worden.
Er zijn ook gedenkplaten ter herinnering aan de leden van deze families die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gedeporteerd en zijn omgekomen in de kampen.

De begraafplaats is in 1998 geregistreerd als historisch monument.
     

     

     

     

     

Markies de La Fayette

Markies de La Fayette (1757-1834) heeft een belangrijke rol gespeeld in de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd en later in de Franse Revolutie. Hij ligt hier begraven in een groot praalgraf, achteraan op de begraafplaats, naast de ingang van het massagraf.

Zijn vrouw, de romanschrijfster Adrienne de Noailles, die tijdens de wrede zomer van 1794 in Parijs veel familie verloor, was een van die nazaten die zich inzette voor de aanleg van het kerkhof. Zij is later ook in dit graf bijgezet.

Nog steeds wordt het graf regelmatig bezocht door Amerikaanse toeristen. De Amerikaanse vlag prijkt bovenop het graf.
     

     

Kapel Notre-Dame-de-la-Paix

Bij de ingang van de begraafplaats is de kapel Notre-Dame-de-la-Paix. Deze is rond 1841 gebouwd. Bij het koor van de kapel zijn twee grote panelen waarin de namen zijn gegraveerd van degenen die het leven lieten onder de guillotine en werden begraven in het massagraf. Links van de kerk ligt de ingang die naar het kerkhof leidt.
     

     

     

     

De kapel en het kerkhof zijn beperkt te bezoeken (alleen op werkdagen gedurende enkele uren in de middag). Voor een bezoek dient men een klein entree-bedrag te betalen.

zaterdag 25 augustus 2018

Parijs (1) - Notre Dame

Nadat de terreur-aanslagen van november 2015 mij een tijdje hadden thuisgehouden, ben ik deze maand eindelijk weer eens naar mijn favoriete stad Parijs geweest. Het was heerlijk om er weer terug te zijn.

Midden in augustus weliswaar, dus erg veel toeristen en erg weinig Parijzenaars. Dat laatste had voor- en nadelen. De metro was zelfs in de spitsuren niet heel druk en er was ook veel minder verkeer op straat. Nadeel was wel dat veel leuke winkeltjes en restaurantjes (met name buiten de toeristengebieden) gesloten waren. Ze zeggen wel eens: Parijs is leuk, maar er zouden niet zoveel Parijzenaars moeten zijn. Ik heb nu ervaren dat wat minder toeristen en wat meer Parijzenaars toch leuker is.

Veel van die toeristen trof je aan bij de Notre Dame-kathedraal. Mijn hotel was daar ook dichtbij, vandaar dat ik deze kerk regelmatig gezien en gefotografeerd heb, op verschillende tijdstippen van de dag. Ik ben niet aangesloten in de gigantisch lange rijen voor de ingang. Het interieur heb ik dus niet gezien, maar het uiterlijk is al boeiend genoeg.
     

     

     

     

     

     

     

     

zaterdag 18 augustus 2018

Vakantie (7, slot) - De terugreis

Tot slot van deze serie over onze vakantie in de Dordogne-streek nog wat luchtfoto's die ik heb gemaakt tijdens de terugreis.
Een laatste blik op de stad Bergerac.
     

Tijdens de vlucht was er veel bewolking, maar tussen de wolken door kon ik deze foto maken van de Franse stad Tours.
     

Eenmaal boven Nederland en in de buurt van Rotterdam hadden we wel weer goed zicht. Deze foto toont Barendrecht.
     

Het verkeersknooppunt Vaanplein.
     

Uitzicht over Rotterdam.
     

De nieuwe wijken van Krimpen aan de IJssel.
     

Het strandje bij de Rotterdamse wijk Nesselande, bij de Zevenhuizerplas.
     

zaterdag 11 augustus 2018

Vakantie (6) - Monpazier

Deze vakantie was ik twee keer in het plaatsje Monpazier.
Monpazier is een zogenoemde bastide, een stedenbouwkundige vorm die je in deze omgeving veel tegenkomt. Bastiden werden (veelal in de 13e en 14e eeuw) opgebouwd volgens een vast concept: een regelmatig, bijna altijd rechthoekig stratenpatroon, met in het hart een plein met een centrale functie. Daarop staat vaak een markthal. De panden rondom het plein zijn meestal winkels, maar ook cafés of restaurantjes vinden er steeds vaker een plek. In veel gevallen bevindt zich voor die winkels een arcaden-galerij.

Monpazier wordt veel door toeristen bezocht, hetgeen ook blijkt uit de aard van de nering onder de arcaden: veel kunstnijverheid en ook meer horeca dan in de andere bastiden.
De tweede keer dat ik er was, was een zeer warme dag. De toeristen lieten het toen een beetje afweten, vandaar een vrijwel leeg plein op de foto´s.
     

     

     

     

Belangrijkste toeristische trekpleisters zijn de wekelijkse markt en de kerk. Tijdens de markt is het wel druk in het stadje.
     

     

De kerk, die in het bastide-concept minder belangrijk was, staat vaak niet aangrenzend aan het centrale plein. Ook in Monpazier bevindt de kerk zich in een zijstraatje naast het centrale plein. Deze kerk (Église Saint-Dominique) werd gebouwd in de eerste helft van de vijftiende eeuw. Aan het eind van de vijftiende eeuw is begonnen met de bouw van het koor; deze werd voltooid in 1506.
     

     

     

     

     

     

     

     

dinsdag 7 augustus 2018

Vakantie (5) - Begraafplaatsen in de Perigord

Zoals elk jaar, als ik in de Dordogne-streek op vakantie ben, heb ik ook dit jaar weer een paar begraafplaatsen bezocht. Bijna elk stadje of dorpje heeft een eigen begraafplaats, soms opvallend langs de weg, soms verborgen achter het plaatselijke kerkje. Deze keer was ik in Capdrot, Monpazier, Lavalade en Rampieux.

Capdrot:
     

     

     

     

     

     

Monpazier:
     

     

     

Lavalade:
     

     

     

Rampieux:
     

     

     

maandag 30 juli 2018

Vakantie (4) - Kasteel Les Milandes

Tijdens deze vakantie brachten wij ook een bezoek aan het kasteel Les Milandes. Dit kasteel is bekend omdat Josephine Baker (bekend als jazz-zangeres, danseres en actrice, minder bekend als mensenrechten-activiste) er lange tijd heeft gewoond. Het kasteel is nu een museum gewijd aan haar leven.
     

     

Wij waren eerder (in 2010) al bij dit kasteel. Wat wij toen niet gezien hebben is de fraaie kasteeltuin, waar we nu een tijdje hebben rondgelopen. De tuin was destijds wegens renovatie-werkzaamheden niet te bezoeken.
     

     

     

     

     

     

De roofvogelshow, die dagelijks bij het kasteel wordt opgevoerd, hebben we destijds ook al gezien, maar het is altijd weer leuk om te zien en een uitdaging om mooie foto's te maken van de snel vliegende vogels.
     

     

     

     

     

woensdag 25 juli 2018

Vakantie (3) - De bloemenweide

Een ander stukje natuurschoon op de camping wordt gevormd door de bloemenweide, een veld met wilde bloemen, zo'n tien jaar geleden aangelegd. Tijdens ons verblijf zag je elke dag weer meer bloemen uitkomen.
     

     

     

     

     

     

En uiteraard trok deze kleurenpracht ook diverse vlinders aan.
     

     

     

     

     

vrijdag 20 juli 2018

Vakantie (2) - Libellen bij de waterkant

Op de camping waar wij verbleven is een klein meertje, dat in het hoogseizoen wordt gebruikt als zwemvijver. Tijdens ons verblijf in het voorseizoen was het nog een oase van rust, waar veel libellen zaten.
     

     

     

     

     

     

     

     

zaterdag 14 juli 2018

Vakantie (1) - De vlucht naar Bergerac

Kort geleden waren wij weer voor twee weken vakantie in de Dordogne-streek. De komende tijd in mijn fotoblog weer wat foto's van deze reis.
Om te beginnen enkele luchtfoto's die ik heb gemaakt tijdens de vlucht van Rotterdam naar Bergerac.

Op de eerste foto een blik op de luchthaven (officieel: Rotterdam-The Hague Airport). Aan de horizon de hoogbouw in Rotterdam en rechts kun je nog de Euromast herkennen.
     

Een blik op de Rotterdamse wijk Overschie met in het midden de rijksweg A13 (Delft-Rotterdam).
     

Een mooi uitzicht over Vlaardingen.
     

Een overzicht van Rotterdam en omgeving, met linksonder Vlaardingen, daarboven Schiedam, rechts in het midden (op een soort schiereilandje) de woonkern Pernis en helemaal bovenin het centrum van Rotterdam.
     

Nog een laatste blik op Rotterdam.
     

Hier hebben we een mooi uitzicht op de stad Antwerpen.
     

De stad Limoges in midden-Frankrijk.
     

Dit is de Dordoge-streek, met links op de foto de stad Le Bugue.
     

Waar de rivieren Dordogne en Vézère samenkomen, ligt het stadje Limeuil hoog op de oever.
     

woensdag 20 juni 2018

Een nest met reigers

Tijdens mijn bezoek aan de oude begraafplaats in Leeuwarden hoorde ik een hoop gekrijs en gefladder in een boom boven mij. Ik keek omhoog, maar zag niet veel van wat daar gebeurde. Later, toen ik aan de overzijde van het veld stond, zag ik dat er in die boom een nest reigers zat. De jongen zijn zichtbaar niet meer heel jong.
     

     

     

maandag 18 juni 2018

Oude begraafplaats in Leeuwarden

Tijdens mijn verblijf in Antwerpen kocht ik een dik boek over begraafplaatsen in Europa. In deze 750 bladzijden dikke pil worden (in het hoofdstuk Bijzondere Begraafplaatsen) een aantal begraafplaatsen in Nederland genoemd, waaronder Zorgvlied in Amsterdam en Soestbergen in Utrecht. Ook wordt de oude stadsbegraafplaats van Leeuwarden genoemd, welke ik afgelopen week heb bezocht.
De begraafplaats kent vijf afdelingen, die allemaal verschillend zijn en hun eigen kenmerken hebben. Dat is het duidelijkst te zien op de eerste afdeling na de ingang: grote grafmonumenten met fraaie hekwerken. Hier werden de rijke en adellijke burgers begraven.
Hieronder een aantal foto's welke een beeld geven van deze begraafplaats.
     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

vrijdag 15 juni 2018

De dokken van Antwerpen

Vorige maand was ik een paar dagen in Antwerpen. Een van onze wandelingen voerde ons langs de dokken, de oude havens aan de noordkant van het centrum, waar de industrie en de beroepsvaart hebben plaatsgemaakt voor het toerisme en de pleziervaart.

Het dichtst bij de stad liggen het Willemsdok en het Bonapartedok. Met name het Willemsdok is tegenwoordig een grote jachthaven.
     

In het naastgelegen kleinere Bonapartedok liggen alleen wat grotere oude bedrijfsvaartuigen.
     

De oude kranen nabij het Bonapartedok worden gerestaureerd; het zijn industriële monumenten.
     

Zoals je op bovenstaande foto's kunt zien, wordt het beeld van deze beide dokken beheerst door het markante gebouw van het MAS, het Museum aan de Stroom. Dit museum is gelegen op het Eilandje, een stukje grond tussen het Willemsdok en het Bonapartedok. Het gebouw is 62 meter hoog.

Het gebouw kent een lange ontstaansgeschiedenis. In 1998 besliste het stadsbestuur van Antwerpen dat er een nieuw museum voor stad, haven en scheepvaart zou komen. Daarin zouden de collecties worden ondergebracht van het Volkskundemuseum, het Nationaal Scheepvaart-museum en deels van het Vleeshuis (het cultuur-historisch museum van de stad). De naam MAS (Museum aan de Stroom) kwam voor het eerst ter sprake.
In 1999 werd een internationale architectuurwedstrijd uitgeschreven. Het Stapelhuis van Neutelings Riedijk Architecten was het winnende concept. In 2000 maakte het Antwerpse publiek kennis met het ontwerp.
De eerste steen werd gelegd in september 2006. In oktober 2008 werd het hoogste punt van de bouw bereikt en op 14 mei 2011 opende het Museum aan de Stroom zijn deuren voor het publiek.
     

     

     

Dit glazen dak tussen twee gedeelten van het gebouw werpt zijn schaduw op de rood-bruine muren.
     

     

Het panoramazicht vanaf het dak en de spiraalvormige boulevard langs de glaspartijen van het gebouw zijn tot 's avonds laat gratis toegankelijk en vormen zo een nieuwe toeristische trekpleister. Dit hebben wij deze keer niet bezocht, maar staat zeker op ons verlanglijstje bij een volgend bezoek aan Antwerpen.

zaterdag 26 mei 2018

Begraafplaats Soesterkwartier

Onlangs was ik op de Begraafplaats Soesterkwartier in Amersfoort, een prachtige oude begraafplaats, waar geen nieuwe graven meer bij komen. Slechts bijleggingen in bestaande (familie)graven worden er nog uitgevoerd. Vele zerken zijn sterk verwaarloosd, vervallen en scheefgezakt. Dit komt mede doordat ze oud zijn en er vaak geen nabestaanden meer zijn om deze graven te onderhouden. Toch is het een bijzonder sfeervolle begraafplaats, waar je met plezier een wandeling over maakt.
     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

Om privacy-redenen heb ik op sommige foto's de namen op de grafstenen onleesbaar gemaakt.

maandag 21 mei 2018

Pinksterweekend Buitenkunst

Dit Pinksterweekend was ik weer bij Buitenkunst Randmeer (tussen Elburg en Dronten). Ik heb minder foto's gemaakt dan in andere jaren en dat komt vooral omdat fotograferen tijdens voorstellingen en workshop-presentaties (onder andere om privacy-redenen) niet meer is toegestaan.
Ik heb wel wat foto's gemaakt op het terrein en de kleine reportage hieronder begint met vier foto's gemaakt tijdens de wandeling van station 't Harde via Elburg naar het Buitenkunstterrein.

Een grasberm nabij 't Harde:
     

In de haven van Elburg:
     

Langs de Drontermeerdijk:
     

     

De tenthuisjes van Buitenkunst in de ochtendmist:
     

Ontbijt op het terras:
     

Een tenthuisje in de schaduw van de bomen:
     

Een verloren kunstenaars-gereedschap:
     

zondag 6 mei 2018

Molens in Oud-Zuilen

Een paar dagen voor mijn bezoek aan Leiden fietste ik langs Oud-Zuilen, waar ik een paar foto's maakte van de molens aldaar. De kleine molen (rechts op de eerste foto, met de rode kap) is de Buitenwegse Molen, oorspronkelijk gebouwd in 1830 en een paar jaar geleden door brand grotendeels verwoest. De molen is inmiddels weer geheel gerestaureerd. De andere molen is de Westbroekse Molen, gebouwd in 1753.
     

     

     

     

     

     

zondag 29 april 2018

begraafplaats Groenesteeg - Leiden

Deze week bezocht ik de begraafplaats Groenesteeg in Leiden. Deze oude begraafplaats is een van de vredigste plekjes in de Leidse binnenstad.

De begraafplaats is in 1813 gesticht op een van de bolwerken van Leiden. Begin van de vorige eeuw is er meermalen sprake van geweest dat de begraafplaats zou moeten wijken voor een nieuwe verbindingsweg tussen de binnenstad en de Zijlsingel, dwars over de begraafplaats. Deze plannen zijn gelukkig niet doorgegaan.

Na sluiting van de begraafplaats in 1975 kende deze een periode van verval, ondanks het feit dat (in 1978) zowel de begraafplaats als de aula rijksmonument werden.

De periode van verval kwam ten einde toen eind 1992 de Leidse gemeenteraad het formele besluit nam tot het restaureren van de begraafplaats en de aula. Deze restauratie werd tussen 1993 en 1995 uitgevoerd. Hierna is de begraafplaats in 1995 weer opengesteld voor het publiek en kreeg het tevens de bestemming ‘stadspark’. De begraafplaats is dagelijks geopend en in de uurtjes dat ik er rondliep heb ik verschillende mensen gezien die even genoten van een rustmomentje op een bankje in de zon.
     

     

     

     

     

     

     

     

Een zeer bijzonder element op deze begraafplaats is de gigantische rode beuk midden op het terrein. Deze beuk is de dikste rode beuk van provincie Zuid-Holland. Hij heeft een stamomtrek van 650cm. De onderste vertakkingen beginnen al al op twee meter hoogte. De boom is ca. 15 meter hoog maar de kroondoorsnede is wel 24 meter. De beuk zal vermoedelijk in de aanlegperiode geplant zijn en zal nu dus ruim 200 jaar oud zijn.
     

     

     

     

Bronnen:
https://www.begraafplaatsgroenesteeg.nl/
https://www.monumentaltrees.com


vrijdag 20 april 2018

10 JAAR FOTO-BLOG ! ! !

Ik fotografeer al bijna mijn hele leven lang. Al voor mijn 20ste ben ik ermee begonnen en ik ben er eigenlijk nooit mee gestopt. Na de overstap op de digitale fotografie rond het begin van deze eeuw, ben ik in 2008 begonnen met het publiceren van mijn foto's in een foto-blog.
Mijn blog toont vooral beelden van de evenementen die ik bezoek en de uitstapjes en reizen die ik maak. Een aantal andere onderwerpen die ik graag fotografeer (de theater-, concert- en koorfotografie en de nachtfotografie) vind je terug op aparte bladzijden op mijn website en komen minder vaak voor op mijn foto-blog.
De eerste post op mijn foto-blog (toen nog niet op een eigen website, maar bij Blogspot.nl) was op 20 april 2008, dus vandaag bestaat mijn blog precies 10 jaar! Een mooi moment om een selectie van die foto's in een boek vast te leggen. In 100 foto's (10 foto's per jaar) geef ik een beeld van mijn werk als fotograaf.

Als je het leuk vindt, kun je mijn boek bekijken door op onderstaand plaatje te klikken.

En voor de echte liefhebber is het natuurlijk ook te koop....

     

dinsdag 17 april 2018

Voorjaar in de tuin

Ook in mijn tuin is te zien dat het voorjaar nu echt is aangebroken. Deze schattige kleine tulpjes bloeiden ongeveer twee weken geleden. Voor de liefhebbers: de naam is Tulipa turkestanica.
     

     

En op dit moment staan de Tulipa saxatilis volop in bloei.
     

     

     
Jammer dat deze beide soorten tulpen nooit langer dan twee á drie dagen mooi zijn. Door hun schoonheid word ik elk jaar opnieuw verleid om er foto's van te maken.
Het is waarschijnlijk al zo'n twintig jaar geleden dat ik deze tulpen cadeau heb gekregen van Sandra, een toenmalige collega. Sandra ben ik uit het oog verloren, maar deze tulpen doen mij nog elk jaar aan haar herinneren.

woensdag 11 april 2018

Van Baarn naar Lage Vuursche

Afgelopen weekend hebben we gewandeld door de bossen tussen Baarn en Lage Vuursche. Hieronder wat foto's die ik tijdens de wandeling heb gemaakt.
     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

woensdag 7 februari 2018

Het gouden uur

Het gouden uur is een term uit de fotografie, die de korte periode na zonsopgang of voor zonsondergang aangeeft. In deze periode is er meer indirect zonlicht, waardoor het licht meer rood en zachter is en haast een warme, gouden gloed heeft.

Het was dus mooi licht aan het eind van deze woensdagmiddag. De treurwilg bij Molen De Ster lijkt wel van goud en door de laagstaande zon lijkt het of de straatverlichting op de Leidseweg heel fel brandt.
     

     

     

     

     

     

maandag 1 januari 2018

Nieuwjaar

Ik wens alle bezoekers van mijn weblog een mooi 2018!

Ik ben het jaar begonnen met het maken van foto's van het vuurwerk. Vanaf de vierde verdieping, met uitzicht over Lombok en de stad.
Op deze eerste foto een blik over de Vleutenseweg.
     

Een blik over de stad, met aan de horizon de toren van de Jacobikerk en de watertoren bij de Lauwerhof.
     

Vuurwerk boven Lombok.
     

     

Op deze foto-compilatie zie je de woontoren aan de Oudenoord, omringd door vuurwerk.
     




Voorgaande berichten